(م) آنهنگام که ميگويم عاشقت هستم، ميخواهم معنايش برای تو بيشتر از معنايی باشد  

 که هر کس ديگر در دنيا با گفتن آن منظور دارد.

ميخواهم بدانی(م)که شادی تو برای من همه چيز است...

ميخواهم بدانی (م) که من هميشه بهترينها را برايت ميخواهم... به هرقيمتی که باشد...

 ميخواهم بدانی که در زندگيم، تو برايم مهمترين چيز در دنيا هستی....

آنهنگام که ميگويم عاشقت هستم، ميخواهم بدانی که تو جزئی از وجود منی ...

همچنان که من جزئی از وجود تو هستم...

هر چه که در اين دنيا پيش آيد، ما هميشه با هم خواهيم بود...

 شريک زندگی يکديگر و شريک شاديهای يکديگر... و غم های یکدیگر

من تو را به کسي هديه مي دهم که از من عاشق تر باشد و از من براي تو مهربان تر.
من تو را به کسي هديه مي دهم که صداي تو را از دور، در خشم، در مهرباني،
در دلتنگي، در خستگي، در هزار همهمه ي دنيا، يکه و تنها بشناسد.
من تو را به کسي هديه مي دهم که راز معصوميت گل مريم و تمام سخاوت هاي
عاشقانه اين دل معصوم دريايي را بداند؛ و ترنم دلپذير هر آهنگ، هر نجواي
کوچک، برايش يک خاطره باشد.
او بايد از نگاه سبز تو تشخيص بدهد که امروز هواي دلت آفتابي است؛ يا آن
دلي که من برايش مي ميرم، سرد و باراني است.
اي.... ،اي بهانه ي زنده بودنم؛ من تو را به کسي هديه مي دهم که قلبش بعد
از هزار بار ديدن تو، باز هم به ديوانگي و بي پروايي اولين نگاه من بتپد.
همان طور عاشق، همان طور مبهوت و مبهم...
تو را با دنيايي حسرت به او خواهم بخشيد؛
ولي آيا او از من عاشق تر و از من براي تو مهربان تر است؟آيا او بيشتر از
من براي تو گريسته است؟؟ نه... هرگز...هرگز
ولي، تو در عين ناباوري، او را برگزيدي...
مي دانم... من دير رسيدم...خيلي دير...خيلي...
يك بار ديگر بگذار بي ادعا اقرار كنم كه هر روز دلم برايت تنگ مي شود.
روزهايي که تو را نمي بينم، به آرزوهاي خفته ام مي انديشم، به فاصله بين
من و تو،...
هر روز به خود مي گويم کاش شيشه عمر غرورم را شکسته بودم
کاش به تو مي گفتم که عاشقانه دوستت دارم تا ابد...

بیا گناه ندارد به هم نگاه کنیم

و تازه داشته باشد بیا گناه کنیم

ای سر چشمه ی محبت
ای عشق واقعی
چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است
چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود
بگزار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است
چه داشته ای که اینگونه مرا تلسم کرده ای
من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی
تو هوای دلم را با طراوت کردی
زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران برواز میکنم
پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم

عشقت به من داد          

              عمره دوباره

              معجزه با تو

               فرقی نداره

               تو خالق من

               بعد از خدایی

                در خلوت من

                 تنها صدایی

                     تقدیم به عشقم

می خواهم از تو بنویسم

از تو

.....

 تو که دلم را در نگاه پر مهرت زندانی کردی

بمان در کنارم در بهار باغ احساسم

چون بی تو باغ احساسم دیگر بهاری نخواهد بود

بمان با من

بمان که من می خواهم کنار قلب کوچک تو مانند

گنجشک عاشق برای زندگی کردنم آَشیانه ای درست کنم

بیا مانند ماه به شب

ما به هم عادت کنیم

بیا عاشق شدن را دوست داشتن کنیم

ای برایم مهربان ترین دل زندگی

 من برای زندگی کردن تو را بهانه می کنم

                                  تقدیم به  (M )

من اکنون تنها در پاییزم ..تنها درون کلبه تنهاییم روزها را سپری می کنم

نمی دانم تا کی باید اینگونه باشم...

تا کی باید کلمه تنها را به دنبال اسمم یدک بکشم.

تا کی به انتظارت باشم تا به کلبه تنهایی من قدم نهی و هرگز قصد رفتن نکنی  .

کی نازنین تنها  نازنین.... با تو می شود..